Πρόκειται για ένα σύμπλεγμα χορών οι οποίοι προέρχονται από διαφορετικές περιοχές της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής. Οι χοροί αυτοί είναι:

Cha Cha Cha
Ξεκίνησε από την Κούβα, η οποία θεωρείται και η χώρα προελεύσεως αυτού του χορού. Έχει τις βάσεις του στους χορούς Mambo και Swing και αναπτύχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1950, αποτελεί ήδη έναν από τους πιο αγαπημένους χορούς ενώ το 1954 εισάγεται και στην Ευρώπη.

Αρχικά ονομαζόταν «Triple Mambo»  διότι  στο αργό tempo του Mambo υπήρχε ένας ξεκάθαρος ήχος της μουσικής, που άρχισε να χορεύεται και έτσι δόθηκε η ανωτέρω ονομασία στο βήμα αυτό. Ο χορός αυτός στηρίζεται σε τρία γρήγορα συνεχόμενα βήματα “chasse” και σε δύο πιο αργά βήματα σ’ έναν και δύο κτύπους (beat). Είναι ένας απ’ τους πλέον δημοφιλείς Λατινοαμερικάνικους χορούς με ρυθμό 4/4.

 

Rumba
Η σύγχρονη μορφή του χορού αυτού αναπτύχθηκε στην Κούβα, υπάρχουν και περαιτέρω αναπτύξεις οι οποίες έλαβαν χώρα, στην Καραϊβική και σε άλλες Λατινικές χώρες. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην Κούβα ήταν αρκετά δημοφιλής η μορφή του χορού «Son» που είναι ουσιαστικά μια πιο αργή μορφή του χορού Rumba. Ακόμα πιο αργό ρυθμό έχει ο χορός Danzon ο οποίος ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην υψηλή κοινωνία της Κούβας, σε αντίθεση με το χορό Son, που αναπτύχθηκε κυρίως στη μεσαία τάξη της χώρας αυτής. Οι χοροί αυτοί περιελάμβαναν μικρά βήματα, με λύγισμα και τέντωμα στα γόνατα, με τις ντάμες να αναπτύσσουν μια ελαφριά διακριτική κίνηση των γοφών. Η νεότερη μορφή στην Αμερικάνικη Rumba, στηρίζεται στον χορό Son.

 

Mambo
 Άλλος ένας χορός εμπνευσμένος από τους σκλάβους στην Κούβα και κυρίως από τις φυλές εκείνες οι οποίες μεταφέρθηκαν από την Αϊτή. Ο έντονος αυτός ρυθμός κατακλύζει πολύ γρήγορα τα club της Αβάνας και σταδιακά περνάει και στα ανώτερα στρώματα της κουβανικής κοινωνίας.

Το Mambo είναι ένας λάτιν ρυθμός που γεννήθηκε από την συνύπαρξη της αφροκουβανέζικης μουσικής με στοιχεία Swing  και αυτόν τον ιδιαίτερο ρυθμό παρουσίασε για πρώτη φορά στο club “La Tropicana” στην Αβάνα, ο Peres Prado το 1943 και έγινε ο πρώτος άνθρωπος που εμπορεύτηκε την μουσική αυτή, ως Mambo. Μετά την Αβάνα σειρά πήραν το Μεξικό και στη συνέχεια η πόλη της Νέας Υόρκης και σιγά σιγά ο νέος χορός εξαπλώθηκε και λατρεύτηκε σε ολόκληρο τον κόσμο.

 

Paso Doble
Είναι χορός που έχει τις ρίζες του στη Ρωμαϊκή περίοδο, όταν οι τότε Ισπανοί χορευτές, είχαν ιδιαίτερη ζήτηση για shows. Στη σημερινή του μορφή, διαθέτει πλέον πολλά κινησιολογικά στοιχεία από τον παραδοσιακό Ισπανικό χορό Φλαμένγκο. Έτσι, ενώ αρχικά ο καβαλιέρος κρατούσε συνεχώς την ντάμα, σήμερα αυτό δεν ισχύει απαραίτητα.

Μέσα από τις κινήσεις και τα βήματά του, αυτός ο χορός απεικονίζει τη μονομαχία ανάμεσα στον ταυρομάχο και τον ταύρο. Γι’ αυτόν το λόγο, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα αρκετά δυναμική, μεθυστική και έντονη, όπου μπορεί κανείς να διακρίνει το δράμα και την ενέργεια της «αιχμαλωσίας». Δίνει προς το κοινό μια «μαγεία». Πολλές φορές η ντάμα, μέσα από τις κινήσεις της μοιάζει να είναι η «κάπα» και άλλες φορές ο «ταύρος», που τελικά χάνει τη μάχη.

 

Samba
Ο χορός έχει τις ρίζες του στην Αφρική και αρχικά ο ρυθμός του, χρησιμοποιούταν σε τελετουργίες, με χαρακτηριστικές κινήσεις στα χέρια και υπό τον ήχο κρουστών οργάνων.

Παρουσιάζεται για πρώτη φορά σαν εκθεσιακός χορός, το 1905, στο Παρίσι. Το 1913 παρουσιάζεται η πρώτη μορφή του χορού, που αρχικά ονομάζεται «Maxixe». Παίρνει την κανονική του ονομασία «Samba» μόλις το 1923, δέκα χρόνια μετά. Είναι η περίοδος όπου οι κάτοικοι της Βραζιλίας, έχοντας ξετρελαθεί με αυτόν τον χορό, τον «υιοθετούν»  και έκτοτε θεωρείται η Βραζιλία, ως η χώρα προέλευσής του (1920). Λίγα χρόνια μετά (1929), η σταρ Carmen Miranda τον κάνει γνωστό στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και τον χόρεψε σ’ ένα έργο στο Broadway που ονομαζόταν  “Street Carnival”.

Οι κινήσεις αυτού του χορού είναι κατά κύριο λόγο  προοδευτικές και μάλιστα με συγκεκριμένη ευθυγράμμιση (alignement) και γι’ αυτόν το λόγο ονομάστηκε  “Waltz” της Βραζιλίας. Άλλωστε, υπάρχουν  αρκετά βήματα κοινά ανάμεσα σ’ αυτούς τους 2 χορούς.

 

Jive
Αρχικά προϋπήρξε το Charleston, μια «μόδα» που κράτησε περίπου μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1930, οπότε και εμφανίζεται το “Lindy”. Ένας χορός αρκετά «επαναστατικός» για την εποχή εκείνη, τα ακούσματα του οποίου έμοιαζαν περισσότερο με αυτά του Mambo.

Στα μέσα του 1930, ο Cab Calloway, εισάγει για πρώτη φορά ένα νέο τόνο μουσικής, που στηριζόταν σε έξι (6) κτύπους (beat) και τον ονόμασε “Jitterbug”. Μετά τον Β΄. Παγκόσμιο Πόλεμο, προστέθηκαν αρκετά «σηκώματα» της ντάμας, στον ήδη υπάρχοντα χορό, ιδιαίτερα δύσκολα και για πολλούς επικίνδυνα. Έτσι, δημιουργείται μια πιο σύνθετη μορφή αυτού του χορού, που παίρνει την ονομασία “Jitterbug”. Το 1938, για πρώτη φορά στις ΗΠΑ, το Lindy Hop και το Jitterbug, συμπεριλαμβάνονται σε αγώνες χορού, στο “Harvest Moon Ball”. Το 1955 και αφού οι Λατινοαμερικάνικοι χοροί έχουν γίνει πλέον γνωστοί στην Ευρώπη, ο χορός αυτός γίνεται και επίσημα στην Αγγλία, ένας από τους πέντε χορούς της κατηγορίας Latin, σε αγώνες Αθλητικού χορού, με την ονομασία Jive. Είχε προηγηθεί η χρήση του χορού αυτού με την ανωτέρω ονομασία, σε αγώνες χορού στις ΗΠΑ, από το 1943.

 

Edit